Aceton jest bardzo popularnym rozpuszczalnikiem chemicznym, który ma szerokie zastosowanie w wielu dziedzinach przemysłu, a także w codziennym życiu. Jego nazwa systematyczna to propanon. Chemicznie jest to najprostszy alifatyczny keton, który jest rozpuszczalny w wodzie, alkoholu, eterze, a także w innych ketonach w każdej proporcji. Aceton jest obecny w wielu miejscach, w różnych stężeniach. Jego niewielkie ilości możemy znaleźć nawet we krwi i moczu. Jego podwyższone stężenie może sygnalizować cukrzycę. W naturze możemy go także znaleźć w wielu tkankach roślinnych, u roślin takich jak na przykład ziemniaki czy też żyto. Jego duże stężenia występują w gazach i pyłach wulkanicznych, a także w spalinach samochodowych. W dużych ilościach tworzy się podczas suchej destylacji drewna. W dużych ilościach jest wytwarzany przez bakterię Clostridium acetobutylicum. Posiada on bardzo charakterystyczny, ostry zapach, a także jest bardzo łatwopalny.

Aceton jest bardzo powszechnie używanym rozpuszczalnikiem organicznym i charakteryzuje go duża polarność. Jest w stanie rozpuścić wiele tworzyw sztucznych, lakierów, farb i tłuszczów. Powszechnie używany jest przez panie jako zmywacz do paznokci. Często stosuje się go do produkcji farmaceutyków, lakierów, farb, a także środków czyszczących. Sprzedaż acetonu jest pod nadzorem państwa, ponieważ może być on użyty jako prekursor w wytwarzaniu narkotyków. Nie tylko w Polsce handel nim jest kontrolowany, ale także na terenie całej Unii Europejskiej. Przepisy te nie ograniczają jego dostępności na rynku detalicznym. Nie jest on toksyczny i został sklasyfikowany jako substancja drażniącą, która może powodować tymczasowy uszczerbek na zdrowiu. Jego dawki śmiertelne są zbliżone do dawek przypisanych alkoholowi etylowemu, pod postacią spirytusu. Jego opary są bardzo łatwo wchłanialne przez płuca, a następnie rozprowadzane po całym organizmie wraz z krwią. Dlatego bardzo łatwo jest się nim zatruć poprzez inhalację. Jednak przy niewielkich stężeniach jest on efektywnie metabolizowany w wątrobie i usuwany wraz z moczem. W dużych dawkach powoduje on podrażnienie błon śluzowych, oczu oraz może powodować bóle głowy. Jego duże stężenie w powietrzu może wywołać omdlenia, a nawet śpiączkę. Badania nad nim wykazały, że nie uszkadza on DNA, ani nie ma bezpośredniego działania rakotwórczego. Jednak powtarzające się narażenia na jego działanie może trwale uszkodzić skórę, powodując jej pękanie. 

Przy magazynowaniu tego związku należy unikać źródła zapłonu oraz wysokiej temperatury. W normalnych warunkach jest substancją stabilną. Należy także unikać jego kontaktu z silnymi utleniaczami, gdyż może to wywołać wybuch i pożar. Podczas jego palenia wytwarzają się w środowisku tlenki węgla i stwarzają one bezpośrednie zagrożenie dla osób narażonych na ich wdychanie.